Odpowiedzialność osobista członków zarządu bywa często bagatelizowana. Tymczasem kwestia ta może urosnąć do rangi rzeczywistego problemu na skutek zaniechania. Wystarczy zbyt długo zwlekać z oceną sytuacji finansowej spółki albo błędnie zinterpretować oznaki niewypłacalności, by otworzyć sobie drogę do realnej odpowiedzialności majątkiem prywatnym.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością to popularna forma prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Jedną z jej kluczowych zalet jest fakt, że wspólnicy spółki nie odpowiadają swoim prywatnym majątkiem za zobowiązania spółki. Niemniej jednak, w przypadku, gdy majątek spółki nie wystarcza na pokrycie zobowiązań wobec wierzycieli, przepisy przewidują możliwość przeniesienia odpowiedzialności za długi na członków zarządu. Kiedy dokładnie taka sytuacja może mieć miejsce i jakie są zasady takiej odpowiedzialności?
Nowa wersja przepisów dyrektywy w sprawie odpowiedzialności za produkty wadliwe (w polskim prawie - za produkty niebezpieczne) ma przede wszystkim zwiększyć odpowiedzialność biznesu i dbałość o to, by produkt pojawiający się na rynku spełniał wszystkie wymagania. Ma to się przełożyć na lepszą ochronę konsumentów, którzy będą mogli liczyć na adekwatne odszkodowanie, jeśli dany produkt spowoduje u nich powstanie szkody - zarówno o charakterze fizycznym, jak i szkody niematerialnej.
71% Polaków traktuje zarabianie pieniędzy jako wspólną odpowiedzialność obu partnerów – wynika z najnowszego badania Ipsos. Z wynikiem o 5 p.p. wyższym niż średnia europejska, Polska wyróżnia się bardzo nowoczesnym podejściem do partycypowania w budżecie domowym. Zatem podejmowanie działań celem wyeliminowania luki płacowej to naturalny etap dojrzewania rynku pracy. Czy unijna dyrektywa o jawności wynagrodzeń pomoże rynkowi zrealizować społeczne oczekiwania?
Kolejne etapy formalnej edukacji odkrywają przed dzieckiem nowe obszary wiedzy i umiejętności. Na przedmiot rozwijający kompetencje ekonomiczne trzeba jednak poczekać do momentu rozpoczęcia nauki w szkole średniej. Według rodziców to zdecydowanie za późno. Aż 96 proc. z nich uważa, że edukacja finansowa powinna rozpoczynać się już w dzieciństwie[1]. W pewnym stopniu organizują ją – choć nie do końca świadomie – sami najmłodsi, bawiąc się w sklep lub grając w tematyczne planszówki. Tego typu zabawy odgrywają dużą rolę w kształtowaniu wiedzy o pieniądzach, jednak pierwszym poważniejszym zetknięciem z zarządzaniem finansami jest dla dziecka kieszonkowe.
W polskim prawie cywilnym brak jest definicji siły wyższej. Jednak w doktrynie i orzecznictwie, siłę wyższą najczęściej ujmuje się jako zjawisko zewnętrzne, nieuchronne, którego nie można było przewidzieć ani mu się przeciwstawić .
W dniach 18-19.10.2023 odbędzie się organizowany przez MMC Polska warsztat online, dotyczący wyzwań prawnych i praktycznego zastosowania Sztucznej Inteligencji w biznesie. AI z jednej strony stwarza ogromne szanse, z drugiej - generuje wiele wątpliwości na temat bezpieczeństwa i etyki.
Początek nowego roku to dla wielu księgowych w stolicy moment porządków, decyzji i audytu własnych procedur. Stosy akt rosną szybciej niż powierzchnia biurowa, a odpowiedzialność za dane nie znika wraz z zamknięciem roku obrotowego. Dokumenty księgowe żyją dłużej, niż się komukolwiek wydaje, ale nie wszystkie muszą być przechowywane wiecznie. Brak jasnej strategii prowadzi do chaosu, ryzyk prawnych i niepotrzebnych kosztów operacyjnych. Właśnie dlatego temat odpowiedzialnego pozbywania się akt wraca co roku z nową siłą.
Administracja publiczna znalazła się w punkcie, w którym presja na efektywność operacyjną rośnie szybciej niż dostępne zasoby. Obywatele oczekują prostych i szybkich usług, budżety są pod coraz większą kontrolą, a wiele instytucji mierzy się z niedoborem kompetencji i ograniczeniami kadrowymi. Raport World Economic Forum „Making Agentic AI Work for Government: A Readiness Framework”, przygotowany we współpracy z Capgemini, pokazuje, że agentic AI może pomóc administracji przejść od cyfryzacji pojedynczych procesów do koordynacji całych przepływów pracy. Nie chodzi jednak o zastąpienie urzędników technologią, lecz o takie wykorzystanie agentów AI, aby zdejmowali z ludzi najbardziej powtarzalne i czasochłonne zadania, pozostawiając człowiekowi odpowiedzialność za decyzje wymagające osądu, kontekstu i zaufania społecznego.
Grudzień 2025 r. przyniósł jasny punkt odniesienia: nowelizacja ustawy o KSeF, podpisana 27 sierpnia, potwierdziła harmonogram wejścia obowiązku w życie i wyeliminowała możliwość kolejnych przesunięć. Terminowe uruchomienie systemu nie jest już kwestią „czy”, lecz „jak” i „z kim”. To, co w praktyce staje się największym wyzwaniem, to nie sama technologia, lecz pytanie o odpowiedzialność: kto ma wziąć na siebie ciężar implementacji i organizacji obiegu dokumentów w firmie?
Umowy leasingowe od lat należą do najchętniej wybieranych form finansowania inwestycji przez polskie firmy - aż 66% małych i średnich przedsiębiorstw wskazuje go jako najważniejsze źródło, co daje drugi najwyższy wskaźnik w całej Unii Europejskiej. Popularność ta nie dziwi: leasing pozwala na szybki dostęp do nowoczesnych technologii i środków trwałych, bez konieczności angażowania dużego kapitału własnego. Zyskuje się elastyczność, korzyści podatkowe i możliwość systematycznej wymiany sprzętu, ale za tą wygodą stoi odpowiedzialność. Gdy firma przestaje regulować raty, zaczyna się ciąg zdarzeń, którego skutki mogą poważnie zagrozić dalszemu prowadzeniu działalności. W 2024 roku zadłużenie wobec firm leasingowych przekroczyło 1,36 mld zł i było o niemal o 1/4 wyższe niż rok wcześniej.
Posiadanie statusu pracodawcy wiąże się bezpośrednio z wieloma obowiązkami i powinnościami.
Wdrożenie KSeF to dla biura rachunkowego nie tylko zmiana technologiczna, ale przede wszystkim reorganizacja codziennej pracy z klientem. Wraz z obowiązkowym korzystaniem z Krajowego Systemu e-Faktur konieczne jest ustalenie jasnego modelu współpracy.
Przedsiębiorcy, decydując się na współpracę z kontrahentem (np. dostawcą lub odbiorcą usług), często unikają wprowadzania rygorystycznych zapisów do umów, obawiając się, że mogą one odstraszyć drugą stronę. W trakcie swojej praktyki zawodowej wielokrotnie słyszałam obiekcje ze strony klientów, którzy zastanawiali się po co dodawać zapisy np. o karach umownych za nienależyte wykonanie lub niewykonanie zobowiązań, skoro znają swojego dostawcę, wykonawcę lub świadczeniobiorcę, z którym wielokrotnie współpracowali lub który jest polecany przez znajomych z branży.
Prawo do bezpiecznych warunków pracy ma każdy osoba, która znajdzie zatrudnienie w firmie funkcjonującej na terytorium Polski – takie postanowienie wynika wprost z Konstytucji RP.