PCC-3 jest deklaracją w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, którą należy złożyć zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 626, 1045 i 1322), zwaną dalej „ustawą o PCC”.
Zawierając umowy lub wykonując czynności cywilnoprawne, zarówno osoba fizyczna, jak i przedsiębiorca, mają obowiązek rozliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych.
Czas ucieka nieubłaganie, a wraz z nim mijają ostatnie chwile na rozliczenie PIT. Dla wielu osób ostateczny termin złożenia deklaracji podatkowej przypada 30 kwietnia. Dopełnianie formalności na ostatnią chwilę bywa stresujące, zwłaszcza jeżeli weźmiemy pod uwagę, że niezłożenie lub nieterminowe przekazanie urzędowi skarbowemu deklaracji może rodzić przykre konsekwencje. Jak więc sprawnie i bezbłędnie dokonać rozliczenia, nawet jeśli kończy się nam czas? Czy można sprawnie rozliczyć się bez wychodzenia z domu i co dokładnie grozi za niedopełnienie obowiązku? Eksperci podpowiadają, jak przejść przez ten proces sprawnie i bezpiecznie.
Pozostały już dwa tygodnie na złożenie rocznych zeznań. O jakie dokładnie deklaracje podatkowe chodzi?
Składanie deklaracji podatkowych to obowiązek każdej osoby generującej przychody finansowe.
1 lipca 2023 wchodzi w życie pakiet zmian określany jako SLIM VAT 3, który przede wszystkim zakłada modyfikacje w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług. W swoim założeniu pakiet SLIM VAT 3 ma na celu uproszczenie, ale również uszczelnienie przepisów z zakresu VAT. Poniżej przegląd najważniejszych zmian, jakie wprowadza SLIM VAT 3.
Koszty zagranicznych wyjazdów rosną szybciej niż wynagrodzenia, a dla wielu rodzin wakacje stają się finansowym wyzwaniem. Statystyczny wyjazd za granicę to dziś około 3500 zł na osobę. Tymczasem ponad 3 miliony Polaków zarabiają właśnie tyle miesięcznie. Przy czteroosobowej rodzinie oznacza to ponad 14 tys. zł – czyli równowartość czterech minimalnych pensji netto.
Aż 9 na 10 pracujących kobiet obawia się, że krótszy okres aktywności zawodowej wpłynie na wysokość ich świadczeń emerytalnych. To uzasadniony lęk: według danych opublikowanych przez ZUS, kobiety pobierają średnio o 1,5 tys. zł brutto niższą emeryturę niż mężczyźni. Nic dziwnego, że Polki szukają sposobu na dodatkowe zabezpieczenie swoich finansów, a aż 73% nieinwestujących kobiet chciałoby zmienić ten stan rzeczy[3]. W tej sytuacji pracodawcy mogą odegrać istotną rolę w edukacji finansowej swoich pracownic.
Nowelizacja ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy została podpisana przez Prezydenta i opublikowana w Dzienniku Ustaw. Obowiązuje 3-miesięczne vacatio legis, co oznacza, że nowe przepisy wejdą w życie w środku nadchodzącego sezonu wakacyjnego. Nowelizacja może wymusić szybką zmianę organizacji zatrudnienia. Podniesie też koszty, dodatkowo destabilizując działalność niektórych podmiotów bazujących na umowach cywilnoprawnych. Może także przełożyć się bezpośrednio na ceny dla klientów.
Każdego dnia spędzamy w Internecie średnio 3 godziny i 46 minut – to czas, w którym jesteśmy nieustannie wystawieni na wpływ cyfrowego świata. Sieć stała się przestrzenią pracy, nauki, kontaktów społecznych i głównym źródłem rozrywki. To tutaj obserwujemy autorytety, śledzimy życie znajomych i często spotykamy się z wyidealizowanymi obrazami cudzych doświadczeń. Tak intensywna ekspozycja sprzyja nasilaniu się zjawisk psychologicznych i ekonomicznych – jednym z nich jest FOMO (Fear of Missing Out), czyli lęk przed pominięciem.
Dzień Babci i Dziadka to nie tylko okazja do składania życzeń oraz spędzania czasu z bliskimi, ale również do refleksji nad różnicami międzypokoleniowymi w kontekście finansów. W świetle danych z raportu Intrum ECPR 2024, jedynie 1/3 młodych ludzi wierzy, że uda im się oszczędzić wystarczająco na komfortową emeryturę, podczas gdy 37% nie jest tego pewnych.
Ponad trzy na pięć polskich firm wskazuje opóźnienia w płatnościach od klientów jako poważne wyzwanie biznesowe, wynika z badania Intrum European Payment Report 2026 (EPR)[1]. Problem nie jest jednak rozłożony równomiernie. Dane branżowe pokazują, że ponad 8 na 10 polskich firm regularnie doświadcza opóźnień, a niemal co trzecia czeka na zapłatę faktur dłużej niż 60 dni[2]. Łączne zaległe zobowiązania polskich przedsiębiorstw przekroczyły na koniec 2025 r. 45 mld zł[3], a problem koncentruje się w kilku branżach: transporcie, budownictwie, telekomunikacji i przemyśle przetwórczym. Nawet sektor publiczny, pomimo ustawowego limitu, płaci średnio po 68 dniach[4].
Modelo 210 to formularz podatkowy stosowany w rozliczeniach z hiszpańskim Urzędem Skarbowym. O złożeniu tej deklaracji powinny pamiętać między innymi osoby, które kupiły nieruchomość w Hiszpanii. Wyjaśnijmy, czym jest Modelo 210, kto musi wypełnić ten formularz i w jakim terminie należy go złożyć.
Długi w bankach, zaległości względem telekomów i…. firm ubezpieczeniowych. Długi ubezpieczeniowe znajdują się na niechlubnej liście TOP 3 wszystkich wierzytelności obsługiwanych przez Intrum, lidera rynku windykacji. Według danych z Krajowego Rejestru Długów, dłużnicy są winni towarzystwom ubezpieczeniowym ponad 402 mln zł (w ciągu roku kwota ta wzrosła o 20 mln zł!), z czego konsumenci blisko 181,5 mln zł!. Mowa o ponad 166 tys. Polaków, którzy nie płacą ubezpieczycielom na czas[3]. Realnie to zadłużenie jest jeszcze większe, ponieważ część zaległości, te wynoszące mniej niż 200 zł, nie zostają wpisywane do KRD.
Według najnowszych danych z Intrum European Payment Report 2026 (EPR), polskie firmy operują z marginesem bezpieczeństwa płatniczego, który niemal w całości został już wykorzystany. Średnio 11,4% przychodów polskich przedsiębiorstw wpływa po terminie, a próg, po którym opóźnienia zaczynają zagrażać działalności operacyjnej, wynosi 11,5%. Różnica między tymi wartościami to zaledwie 0,1 punktu procentowego. Każde dodatkowe pogorszenie dyscypliny płatniczej kontrahentów może bezpośrednio zachwiać płynnością wielu firm. Skala zjawiska potwierdzana jest przez kondycję gospodarki: łączne zaległości płatnicze polskich przedsiębiorstw przekroczyły na koniec listopada 2025 r. 46,2 mld zł, a liczba niewypłacalności osiągnęła w 2025 r. historyczny rekord 6566 przypadków[3], mimo że PKB Polski wzrosło w tym samym roku o 3,6%.